एवं विधानेकगुणः स राजा
परात्मनि ब्रह्मणि वासुदेवे ।
क्रियाकलापैः समुवाह भक्तिं
ययाविरिञ्च्यान् निरयांश्चकार ॥२५॥

evaḿ vidhāneka-guṇaḥ sa rājā

parātmani brahmaṇi vāsudeve

kriyā-kalāpaiḥ samuvāha bhaktiḿ

yayāviriñcyān nirayāḿś cakāra

evam — de este modo; vidhā-aneka-guṇaḥ — dotado con todo tipo de buenas cualidades; saḥ — él, Mahārāja Ambarīṣa; rājā — el rey; para-ātmani — a la Superalma; brahmaṇi — al Brahman; vāsudeve — a la Suprema Personalidad de Dios, Kṛṣṇa, Vāsudeva; kriyā-kalāpaiḥ — con actividades prácticas; samuvāha — llevó a cabo; bhaktim — servicio devocional; yayā — con esas actividades; āviriñcyān — comenzando con el planeta más elevado; nirayān — hasta los planetas infernales; cakāra — comprobó que hay peligro en todas partes.


Texto

Fue así cómo, gracias al servicio devocional, Maharaja Ambarisa, que estaba dotado de muchas cualidades trascendentales, cobró plena conciencia del Brahman, de Paramatma y de la Suprema Personalidad de Dios, y ofreció un servicio devocional perfecto. Debido a su devoción, el planeta más elevado del mundo material no le parecía mejor que los planetas infernales.

Significado

Los devotos excelsos como Maharaja Ambarisa son plenamente conscientes de Brahman, de Paramatma y de Bhagavan; en otras palabras, el devoto de Vasudeva, Krsna, posee conocimiento completo de los demás aspectos de la Verdad Absoluta. Esa Verdad Absoluta se percibe en tres aspectos: Brahman, Paramatma y Bhagavan (brahmeti paramatmeti bhagavan iti sabdyate). El devoto de la Suprema Personalidad de Dios, Vasudeva, lo conoce todo (vasudevah sarvam iti), pues Vasudeva, Krsna, incluye a Paramatma y el Brahman. Para percibir a Paramatma, no hay necesidad de recurrir al sistema de yoga, pues el devoto que piensa siempre en Vasudeva es el yogi más elevado (yoginam api sarvesam). Y en lo que se refiere al jñana, el devoto perfecto de Vasudeva es el más grande de los mahatmas (vasudevah sarvam iti sa mahatma sudurlabhah). Mahatma es aquel que posee pleno conocimiento de la Verdad Absoluta. Vemos entonces que Maharaja Ambarisa, como devoto de la Personalidad de Dios, tenía plena conciencia de Paramatma, del Brahman, de maya, del mundo material, del mundo espiritual y de cómo suceden las cosas en todas partes. Lo conocía todo. Yasmin vijñate sarvam evam vijñatam bhavati. Por conocer a Vasudeva, el devoto conoce también todo lo que existe en la creación de Vasudeva (vasudevah sarvam iti sa mahatma sudurlabhah). Para ese devoto, la felicidad más elevada que pueda hallarse en el mundo material apenas tiene ningún valor.

narayana-parah sarve
na kutascana bibhyati
svargapavarga-narakesv
api tulyartha-darsinah

(Bha. 6.17.28)

El devoto está firmemente establecido en el servicio devocional, y, debido a ello, no considera importante ninguna posición del mundo material. En relación con esto, Srila Prabodhananda Sarasvati escribe (Caitanya-candramrta 5):

kaivalyam narakayate tridasa-pur akasa-puspayate
durdantendriya-kala-sarpa-patali protkhata-damstrayate
visvam purna-sukhayate vidhi-mahendradis ca kitayate
yat-karunya-kataksa-vaibhava-vatam tam gauram eva stumah

Para el devoto puro que ha llegado a serlo gracias al servicio devocional ofrecido a grandes personalidades como Caitanya Mahaprabhu, kaivalya, la fusión en el Brahman, no es mejor que el infierno. Para ese devoto, los planetas celestiales son como una fantasmagoría, un fuego fatuo, y la perfección yóguica le importa muy poco, pues el devoto alcanza de modo natural el objetivo de la perfección yóguica. Todo ello es posible para el devoto del Señor que ha llegado a serlo siguiendo las instrucciones de Caitanya Mahaprabhu.