अथान्यो भोक्ष्यमाणस्य विभक्तस्य महीपतेः ।
विभक्तं व्यभजत् तस्मै वृषलाय हरिं स्मरन् ॥७॥

athānyo bhokṣyamāṇasya

vibhaktasya mahīpateḥ

vibhaktaḿ vyabhajat tasmai

vṛṣalāya hariḿ smaran

atha — a continuación; anyaḥ — otro visitante; bhokṣyamāṇasya — que estaba a punto de comer; vibhaktasya — después de reservar la parte destinada a su familia; mahīpateḥ — del rey; vibhaktam — el alimento correspondiente a la familia; vyabhajat — dividió y repartió; tasmai — a él; vṛṣalāya — a un śūdra; harim — a la Suprema Personalidad de Dios; smaran — recordando.


Texto

A continuación, Rantideva reservó parte de lo que quedaba de comida para sus familiares, pero, cuando estaba a punto de comerse su parte, un sudra entró a visitarle. Como veía al sudra en relación con la Suprema Personalidad de Dios, el rey Rantideva compartió también con él su comida.

Significado

El rey Rantideva veía a todos los seres como partes de la Suprema Personalidad de Dios, de modo que nunca se paraba a distinguir entre brahmanas y sudras, ricos y pobres. Esa visión ecuánime se denomina sama-darsinah (panditah sama-darsinah). La persona que ha llegado a percibir realmente que la Suprema Personalidad de Dios está en el corazón de todos y que todo ser vivo es parte del Señor, no hace diferencia alguna entre brahmanas y sudras, o entre pobres (daridra) y ricos (dhani). Esa persona es ecuánime en su forma de ver y de tratar a todos los seres vivientes, y no hace diferencias entre ellos.