मिथुनं मुद्गलाद् भार्म्याद् दिवोदासः पुमानभूत् ।
अहल्या कन्यका यस्यां शतानन्दस्तु गौतमात् ॥३४॥

mithunaḿ mudgalād bhārmyād

divodāsaḥ pumān abhūt

ahalyā kanyakā yasyāḿ

śatānandas tu gautamāt

mithunam — mellizos, un niño y una niña; mudgalāt — de Mudgala; bhārmyāt — el hijo de Bharmyāśva; divodāsaḥ — Divodāsa; pumān — el varón; abhūt — generó; ahalyā — Ahalyā; kanyakā — la niña; yasyām — por la cual; śatānandaḥ — Śatānanda; tu — en verdad; gautamāt — engendrado por su esposo, Gautama.


Texto

Mudgala, el hijo de Bharmyasva, tuvo un niño y una niña mellizos. El varón se llamó Divodasa, y la niña se llamó Ahalya. Del vientre de Ahalya, fecundado con el semen de su esposo, Gautama, nació un hijo llamado Satananda.

Significado