kīrtimantaḿ prathamajaḿ

kaḿsāyānakadundubhiḥ

arpayām āsa kṛcchreṇa

so 'nṛtād ativihvalaḥ

kīrtimantam — de nombre Kīrtimān; prathama-jam — el primer bebé; kaṁsāya — a Kaṁsa; ānakadundubhiḥ — Vasudeva; arpayām āsa — entregó; kṛcchreṇa — con gran dolor; saḥ — él (Vasudeva); anṛtāt — de romper la promesa, o del temor a ser un mentiroso; ati-vihvalaḥ — estaba muy perturbado, debido al miedo.


Texto

La idea de romper su promesa y volverse un mentiroso perturbaba y llenaba de temor a Vasudeva. Así, con inmenso dolor, puso en manos de Kamsa a su primogénito, Kirtiman.

Significado

En la cultura védica, tan pronto como nace un niño, y sobre todo si es varón, el padre llama a los brahmanas eruditos y, conforme a lo que el horóscopo determine, el niño recibe su nombre inmediatamente. Esa ceremonia se denomina nama-karana. En el sistema de varnasrama-dharma se siguen diez samskaras, diez procesos de reforma, uno de los cuales es la ceremonia de imposición del nombre. Vasudeva entregó a Kamsa su primer hijo, pero no sin antes celebrar la ceremonia nama-karana, en la cual se dio al niño el nombre de Kirtiman. El niño recibe su nombre inmediatamente después de nacer.