śrī-śuka uvāca
svasur vadhān nivavṛte
kaḿsas tad-vākya-sāra-vit
vasudevo 'pi taḿ prītaḥ
praśasya prāviśad gṛham
śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; svasuḥ — de su hermana (Devakī); vadhāt — del acto de matar; nivavṛte — detenido por el momento; kaṁsaḥ — Kaṁsa; tat-vākya — las palabras de Vasudeva; sāra-vit — sabiendo que eran perfectamente correctas; vasudevaḥ — Vasudeva; api — también; tam — a él (a Kaṁsa); prītaḥ — satisfecho; praśasya — tranquilizar más; prāviśat gṛham — entró en su propia casa.
Kamsa, aunque era un demonio pecador, estaba convencido de que Vasudeva nunca faltaría a su palabra. Vasudeva era un devoto puro y, como tal, poseía un carácter tan excelso que hasta un gran demonio como Kamsa creyó firmemente en sus palabras y se sintió satisfecho. Yasyasti bhaktir bhagavaty akiñcana sarvair gunais tatra samasate surah (Bhag. 5.18.12). El devoto manifiesta todas las buenas cualidades, hasta el punto de que el propio Kamsa creyó en las palabras de Vasudeva sin dudar lo más mínimo.