viprād dvi-ṣaḍ-guṇa-yutād aravinda-nābha-
pādāravinda-vimukhāt śva-pacaḿ variṣṭham
manye tad-arpita-mano-vacanehitārtha-
prāṇaḿ punāti sa kulaḿ na tu bhūri-mānaḥ
viprāt — que un brāhmaṇa; dvi-ṣaṭ-guṇa-yutāt — que está dotado de las doce cualidades brahmínicas; aravinda-nābha — del Señor Viṣṇu, cuyo ombligo es como una flor de loto; pāda-aravinda — a los pies de loto; vimukhāt — que una persona carente de devoción; śva-pacam — un caṇḍāla, una persona acostumbrada a comer perros; variṣṭham — más glorioso; manye — yo considero; tat-arpita — dedicadas a Él; manaḥ — la mente; vacana — las palabras; īhita — las actividades; artha — las riquezas; prāṇam — la vida; punāti — purifica; saḥ — él; kulam — a su familia; na tu — pero no; bhūri-mānaḥ — un brāhmaṇa orgulloso de poseer esas cualidades.
SIGNIFICADO: Este verso pertenece al Srimad-Bhagavatam (7.9.10).