kirāta-hūnāndhra-pulinda-pukkaśā
ābhīra-śumbhā yavanāḥ khaśādayaḥ
ye 'nye ca pāpā yad-upāśrayāśrayāḥ
śudhyanti tasmai prabhaviṣṇave namaḥ
kirāta — los aborígenes llamados kirātas; hūna — los hūnas; āndhra — āndhras; pulinda — pulindas; pukkaśāḥ — pukkaśas; ābhīra — ābhiras; śumbhāḥ — śumbhas; yavanāḥ — personas que no siguen los mandamientos védicos y que comen carne de vaca; khaśa-ādayaḥ — khaśas y otros; ye — aquellos que; anye — otras semejantes; ca — también; pāpāḥ — personas pecaminosas; yat — de la Suprema Personalidad de Dios; upāśraya — de los devotos; āśrayāḥ — refugiándose; śudhyanti — se purifican; tasmai — a Él, al Señor Viṣṇu, debido a quien se purifican; prabhaviṣṇave — al Señor Viṣṇu, el más poderoso; namaḥ — respetuosas reverencias.
SIGNIFICADO: Este verso es una cita del Srimad-Bhagavatam (2.4.18); fue hablado por Sukadeva Gosvami cuando Pariksit Maharaja le pidió que hiciese una descripción de la creación. Mientras ofrecía reverencias a la Suprema Personalidad de Dios, Sukadeva Gosvami describió las ilimitadas potencias del Señor Visnu, que puede purificar a las criaturas de bajo nacimiento mencionadas en este verso.