gopyas tapaḥ kim acaran yad amuṣya rūpaḿ
lāvaṇya-sāram asamordhvam ananya-siddham
dṛgbhiḥ pibanty anusavābhinavaḿ durāpam
ekānta-dhāma yaśasaḥ śriya aiśvarasya
gopyaáž„ â las gopÄ«s; tapaáž„ â austeridades; kim â quĂ©; acaran â realizaron; yat â como resultado de las cuales; amuáčŁya â de esa persona (del Señor KáčáčŁáča); rĆ«pam â la forma; lÄvaáčya-sÄram â la esencia de la belleza; asama-Ć«rdhvam â no igualada ni superada; ananya-siddham â no perfeccionada con ningĂșn otro adorno (perfecta en sĂ misma); dáčgbhiáž„ â con los ojos; pibanti â ellas beben; anusava-abhinavam â siempre nueva; durÄpam â difĂcil de obtener; ekÄnta-dhÄma â la Ășnica morada; yaĆasaáž„ â de la fama; Ćriyaáž„ â de la belleza; aiĆvarasya â de la opulencia.
SIGNIFICADO: Este verso del Srimad-Bhagavatam (10.44.14) fue hablado por las mujeres de Mathura cuando vieron a Krsna en el campo de lucha.