tāruṇyāmṛta — pārāvāra, tarańga — lāvaṇya-sāra,
tāte se āvarta bhāvodgama
vaḿśī-dhvani — cakravāta, nārīra mana — tṛṇa-pāta,
tāhā ḍubāya, nā haya udgama
tÄruṇya-amá¹›ta — juventud eterna; pÄrÄvÄra — como un gran océano; taraá¹…ga — olas; lÄvaṇya-sÄra — la esencia de la belleza corporal; tÄte — en ese océano; se — eso; Ävarta — como un remolino; bhÄva-udgama — el despertar de diversas emociones extáticas; vaá¹Å›Ä«-dhvani — la vibración de la flauta; cakravÄta — un remolino; nÄrÄ«ra — de las mujeres; mana — las mentes; tṛṇa-pÄta — hojas de hierba; tÄhÄ â€” ése; á¸ubÄya — se hunden; nÄ haya udgama — para no salir nunca más.