sā ca mene tadātmānaḿ
variṣṭhāḿ sarva-yoṣitām
hitvā gopīḥ kāma-yānā
mām asau bhajate priyaḥ
tato gatvā vanoddeśaḿ
dṛptā keśavam abravīt
na pāraye 'haḿ calituḿ
naya māḿ yatra te manaḥ
evam uktaḥ priyām āha
skandham āruhyatām iti
tataś cāntardadhe kṛṣṇaḥ
sā vadhūr anvatapyata
sā — Śrīmatī Rādhārāṇī; ca — también; mene — consideró; tadā — en ese momento; ātmānam — Ella misma; variṣṭhām — la más gloriosa; sarva-yoṣitām — entre todas las gopīs; hitvā — abandonando; gopīḥ — a todas las demás gopīs; kāma-yānāḥ — que estaban deseando la compañía de Kṛṣṇa; mām — a Mí; asau — ese Śrī Kṛṣṇa; bhajate — adora; priyaḥ — la más querida; tataḥ — a continuación; gatvā — tras ir; vana-uddeśam — a lo profundo del bosque; dṛptā — estando muy orgullosa; keśavam — a Kṛṣṇa; abravīt — dijo; na pāraye — no puedo; aham — Yo; calitum — caminar; naya — lleva; mām — a Mí; yatra — a donde; te — Tuya; manaḥ — mente; evam uktaḥ — al recibir esta orden de Śrīmatī Rādhārāṇī; priyām — a Su más querida gopī; āha — dijo; skandham — sobre Mis hombros; āruhyatām — por favor, súbete; iti — así; tataḥ — a continuación; ca — también; antardadhe — desapareció; kṛṣṇaḥ — el Señor Kṛṣṇa; sā — Śrīmatī Rādhārāṇī; vadhūḥ — la gopī; anvatapyata — comenzó a lamentarse.
SIGNIFICADO: Estos tres versos son cita del Srimad-Bhagavatam (10.30.36-38).