gopyaś ca kṛṣṇam upalabhya cirād abhīṣṭaḿ

yat-prekṣaṇe dṛśiṣu pakṣma-kṛtaḿ śapanti

dṛgbhir hṛdī-kṛtam alaḿ parirabhya sarvās

tad-bhāvam āpur api nitya-yujāḿ durāpam

gopyaḥ — las gopÄ«s; ca — y; kṛṣṇam — ÅšrÄ« Kṛṣṇa; upalabhya — viendo; cirÄt — tras largo tiempo; abhīṣṭam — objeto deseado; yat-preká¹£aṇe — viendo quien; dṛśiá¹£u — en los ojos; paká¹£ma-ká¹›tam — el creador de los parpados; Å›apanti — maldecir; dá¹›gbhiḥ — con los ojos; há¹›dÄ«-ká¹›tam — quien entró en su corazón; alam — suficiente; parirabhya — abrazando; sarvÄḥ — todo; tat-bhÄvam — el estado más elevado de júbilo; Äpuḥ — obtenido; api — aunque; nitya-yujÄm — por yogÄ«s perfectos; durÄpam — difícil de obtener.


Texto

«Las gopis vieron a su amado Krsna en Kuruksetra después de una larga separación. Entonces Le abrazaron y encerraron en sus corazones a través de sus ojos, y alcanzaron un júbilo tan intenso que ni siquiera los yogis perfectos pueden alcanzar. Las gopis maldijeron al creador por haber creado los párpados que impedían su visión.»

Significado

SIGNIFICADO: Este verso es del Srimad-Bhagavatam (10.82.40).