namaḥ purastād atha pṛṣṭhatas te
namo 'stu te sarvata eva sarva
ananta-vīryāmita-vikramas tvaḿ
sarvaḿ samāpnoṣi tato 'si sarvaḥ
namaḥ — ofreciendo reverencias; purastÄt — por delante; atha — también; pṛṣá¹hataḥ — por detrás; te — a Ti; namaḥ astu — ofrezco mis respetos; te — a Ti; sarvataḥ — por todos lados; eva — en verdad; sarva — porque Tú lo eres todo; ananta-vÄ«rya — potencia ilimitada; amita-vikramaḥ — y fuerza ilimitada; tvam — Tú; sarvam — todo; samÄpnoá¹£i — cubres; tataḥ — por lo tanto; asi — Tú eres; sarvaḥ — todo.
Debido al éxtasis del amor que siente por su amigo Krsna, Arjuna le está ofreciendo sus respetos por todas partes. Él está aceptando que Krsna es el amo de todas las potencias y de todo el poder, y que es muy superior a todos los grandes guerreros que estaban reunidos en el campo de batalla. En el Visnu Purana (1.9.69) se dice:
yo ’yam tavagato deva samipam devata-ganah
sa tvam eva jagat-srasta yatah sarva-gato bhavan
“Quienquiera que se presente ante Ti, incluso si es un semidiós, es creado por Ti, ¡oh, Suprema Personalidad de Dios!â€.