ата ата ішйа саґе сад адгйпана

вйкгй уні сарва-локера чамакіта мана

ата ата — дуже багато; ішйа — учнів; саґе — разом з Ним; сад — завжди; адгйпана — вивчаючи; вйкгй — пояснення; уні — слухаючи; сарва-локера — усіх людей; чамакіта — здивовані; мана — розуми.


Текст

Коли Господь став вчителем, до Нього прийшло дуже багато учнів, і всіх їх вражала Його манера викладу.

Комментарий