नाहुषाय सुतां दत्त्वा सह शर्मिष्ठयोशना ।
तमाह राजन्छर्मिष्ठामाधास्तल्पे न कर्हिचित् ॥३०॥

нхушйа сут даттв
саха армишхайоан
там ха рджа чхармишхм
дхс талпе на кархичит

нхушйа — потомку Нахуши (царю Яяти); сутм — дочь; даттв — отдав (в жены); саха — вместе; армишхай — с Шармиштхой, дочерью Вришапарвы и служанкой Деваяни; уан — Шукрачарья; там — ему (царю Яяти); ха — сказал; рджан — о царь; армишхм — Шармиштху, дочь Вришапарвы; дх — позволяй; талпе — на ложе; на — не; кархичит — когда-либо.


Текст

Когда Шукрачарья выдал Деваяни замуж за Яяти, он отдал с ней и Шармиштху, но предупредил царя: «Любезный царь, никогда не позволяй этой девушке, Шармиштхе, делить с тобой ложе».

Комментарий