ददौ कृष्णाजिनं भूमिर्दण्डं सोमो वनस्पतिः ।
कौपीनाच्छादनं माता द्यौश्छत्रं जगतः पतेः ॥१५॥

дадау кшджина бхӯмир
даа сомо ванаспати
каупӣнччхдана мт
дйау чхатра джагата пате

дадау — дала, предложила; кша-аджинам — оленью шкуру; бхӯми — мать-Земля; даам — посох брахмачари; сома — бог Луны; вана-пати — владыка лесов; каупӣна — нижнее белье; ччхданам — и накидку; мт — мать (Адити); дйау — небесное царство; чхатрам — зонт; джагата — (всего) мироздания; пате — хозяина.


Текст

Мать-Земля поднесла Ему оленью шкуру, а бог Луны, владыка лесов, — брахма-данду [посох брахмачари]. Адити, мать Ваманадевы, дала Ему ткань для набедренной повязки, а полубог, повелевающий райским царством, подарил Господу зонт.

Комментарий