तानक्षतान् स्वस्तिमतो निशाम्य
शस्त्रास्त्रपूगैरथ वृत्रनाथाः ।
द्रुमैर्दृषद्भिर्विविधाद्रिशृङ्गै
रविक्षतांस्तत्रसुरिन्द्रसैनिकान् ॥२७॥

тн акшатн свастимато нимйа
астрстра-пӯгаир атха втра-нтх
друмаир дшадбхир вивидхдри-гаир
авикшатс татрасур индра-саиникн

тн — их (воинов полубогов); акшатн — целых и невредимых; свасти-мата — в добром здравии; нимйа — увидев; астра- астра-пӯгаи — грудами оружия и мантр; атха — когда; втра- нтх — воины Вритрасуры; друмаи — деревьями; дшадбхи — камнями; вивидха — разных; адри — гор; гаи — верхушками; авикшатн — невредимых; татрасу — испугались; индра-саиникн — воинов царя Индры.


Текст

Увидев, что войско Индры ничуть не пострадало под градом стрел, исполинских деревьев, каменных глыб и скал, демонические приспешники Вритрасуры не на шутку испугались.

Комментарий