itthaṁ satāṁ brahma-sukhānubhūtyā
dāsyaṁ gatānāṁ para-daivatena
māyāśritānāṁ nara-dārakeṇa
sākaṁ vijahruḥ kṛta-puṇya-puñjāḥ

ittham - in this way;satām - of persons who prefer the impersonal feature of the Lord;brahma - of the impersonal effulgence;sukha - by the happiness;anubhūtyā - who is realized;dāsyam - the mode of servitude;gatānām - of those who have accepted;para-daivatena - who is the supreme worshipable Deity;māyā-āśritānām - for ordinary persons under the clutches of the external energy;nara-dārakeṇa - with Him, who is like a boy of this material world;sākam - in friendship;vijahruḥ - played;kṛta-puṇya-puñjāḥ - those who have accumulated volumes of pious activities.


Текст

„Ни те, кто познаёт себя, поклоняясь Брахману, или сиянию Господа, ни те, кто преданно служит Верховному Господу как своему повелителю, ни те, кто, запутавшись в сетях майи, считает Господа обычным человеком, не могут понять, что великие души, совершившие в прошлом огромное множество праведных деяний, теперь играют с Господом как Его друзья-пастушки“.

Комментарий

Это стих из «Шримад-Бхагаватам» (10.12.11).