balād akṣṇor lakṣmīḥ kavalayati navyaṁ kuvalayaṁ
mukhollāsaḥ phullaṁ kamala-vanam ullaṅghayati ca
daśāṁ kaṣṭām aṣṭāpadam api nayaty āṅgika-rucir
vicitraṁ rādhāyāḥ kim api kila rūpaṁ vilasati

balāt - by force;akṣṇoḥ - of the two eyes;lakṣmīḥ - the beauty;kavalayati - devours;navyam - newly awakened;kuvalayam - lotus flower;mukha-ullāsaḥ - the beauty of the face;phullam - fructified;kamala-vanam - a forest of lotus flowers;ullaṅghayati - surpasses;ca - also;daśām - to a situation;kaṣṭām - painful;aṣṭā-padam - gold;api - even;nayati - brings;āṅgika-ruciḥ - the luster of the body;vicitram - wonderful;rādhāyāḥ - of Śrīmatī Rādhārāṇī;kim api - some;kila - certainly;rūpam - the beauty;vilasati - manifests.


Текст

„Красота глаз Шримати Радхарани не оставляет ничего от красоты только что расцветших синих лотосов, а красота Ее лица превосходит красоту зарослей полностью распустившихся лотосов. Ее сияние заставляет золото устыдиться своего блеска. Такая невиданная красота Шримати Радхарани появляется во Вриндаване“.

Комментарий

Этот стих из «Видагдха-Мадхавы» (1.32) произносит Паурнамаси.