vidhur eti divā virūpatāṁ
śata-patraṁ bata śarvarī-mukhe
iti kena sadā śriyojjvalaṁ
tulanām arhati mat-priyānanam

vidhuḥ - the moon;eti - becomes;divā - by daytime;virūpatām - faded away;śata-patram - he lotus flower;bata - alas;śarvarī-mukhe - in the beginning of evening;iti - thus;kena - with what;sadā - always;śriyā-ujjvalam - brilliant with beauty;tulanām - comparison;arhati - deserves;mat - of Me;priyā - of the dear one;ānanam - the face.


Текст

„Хотя ночью луна ярко сияет, днем ее сияние блекнет. А лотос прекрасен днем, но закрывается ночью. Но, Мой дорогой друг, лицо дорогой Моему сердцу Шримати Радхарани всегда прекрасно — и днем и ночью. Так можно ли его с чем-то сравнить?“

Комментарий

Этот стих (Видагдха-Мадхава, 5.20) произносит Шри Кришна, обращаясь к Мадхумангале.