निर्दशे च स आगत्य यजस्वेत्याह सोऽब्रवीत् ।
दन्ताः पशोर्यज्जायेरन्नथ मेध्यो भवेदिति ॥११॥

nirdaśe ca sa āgatya

yajasvety āha so 'bravīt

dantāḥ paśor yaj jāyerann

atha medhyo bhaved iti

nirdaśe — pasados diez días; ca — también; saḥ — él, Varuṇa; āgatya — venir; yajasva — ahora sacrifica; iti — así; āha — dijo; saḥ — él, Hariścandra; abravīt — contestó; dantāḥ — los dientes; paśoḥ — del animal; yat — cuando; jāyeran — hayan aparecido; atha — entonces; medhyaḥ — apto para ser sacrificado; bhavet — se volverá; iti — así.


Texto

Pasados diez días, Varuna volvió y dijo a Hariscandra: «Ya puedes ofrecerme el sacrificio». Hariscandra contestó: «El animal no es lo bastante puro hasta que no le salen los dientes. Es entonces cuando puede realizarse el sacrificio».

Significado