जातः सुतो ह्यनेनाङ्ग मां यजस्वेति सोऽब्रवीत् ।
यदा पशुर्निर्दशः स्यादथ मेध्यो भवेदिति ॥१०॥

jātaḥ suto hy anenāńga

māḿ yajasveti so 'bravīt

yadā paśur nirdaśaḥ syād

atha medhyo bhaved iti

jātaḥ — ha nacido; sutaḥ — un hijo; hi — en verdad; anena — con este hijo; aṅga — ¡oh, Hariścandra!; mām — a mí; yajasva — ofrece sacrificio; iti — así; saḥ — él, Varuṇa; abravīt — dijo; yadā — cuando; paśuḥ — un animal; nirdaśaḥ — ha pasado diez días; syāt — debe volverse; atha — entonces; medhyaḥ — adecuado para ser ofrecido en sacrificio; bhavet — se vuelve; iti — así (Hariścandra dijo).


Texto

Cuando el niño nació, Varuna fue a ver a Hariscandra y le dijo: «Ya tienes un hijo. Ahora puedes ofrecerme un sacrificio con él». Como respuesta, Hariscandra dijo: «Hasta que no pasan diez días desde su nacimiento, un animal no es apto para ser sacrificado».

Significado