दन्ता जाता यजस्वेति स प्रत्याहाथ सोऽब्रवीत् ।
यदा पतन्त्यस्य दन्ता अथ मेध्यो भवेदिति ॥१२॥

dantā jātā yajasveti

sa pratyāhātha so 'bravīt

yadā patanty asya dantā

atha medhyo bhaved iti

dantāḥ — los dientes; jātāḥ — han salido; yajasva — ahora sacrifica; iti — así; saḥ — él, Varuṇa; pratyāha — dijo; atha — acto seguido; saḥ — él, Hariścandra; abravīt — contestó; yadā — cuando; patanti — caigan; asya — sus; dantāḥ — dientes; atha — entonces; medhyaḥ — apto para el sacrificio; bhavet — se volverá; iti — así.


Texto

Cuando el niño ya tenía dientes, Varuna volvió y dijo a Hariscandra: «Ahora el animal ya tiene dientes, y tú puedes celebrar el sacrificio». Hariscandra contestó: «Será apto para el sacrificio cuando se le hayan caído todos los dientes».

Significado