वचनाद् देवदेवस्य विष्णोर्विश्वात्मनः प्रभोः ।
वाहनत्वे वृतस्तस्य बभूवेन्द्रो महावृषः ॥१४॥

vacanād deva-devasya

viṣṇor viśvātmanaḥ prabhoḥ

vāhanatve vṛtas tasya

babhūvendro mahā-vṛṣaḥ

vacanāt — por la orden o las palabras; deva-devasya — del Señor Supremo de todos los semidioses; viṣṇoḥ — el Señor Viṣṇu; viśva-ātmanaḥ — la Superalma de toda la creación; prabhoḥ — el Señor, el controlador; vāhanatve — por hacer de montura; vṛtaḥ — ocupado; tasya — en el servicio de Purañjaya; babhūva — se transformó; indraḥ — el rey del cielo; mahā-vṛṣaḥ — un gran toro.


Texto

Purañjaya estuvo de acuerdo en matar a los demonios, pero con la condición de que Indra fuese su montura. Indra, sin embargo, era orgulloso y no podía aceptar esa condición. Sólo más tarde, cuando Visnu, el Señor Supremo, se lo ordenó, aceptó transformarse en un enorme toro y sirvió de cabalgadura a Purañjaya.

Significado