भगवन्छ्रोतुमिच्छामि राजर्षेस्तस्य धीमतः ।
न प्राभूद् यत्र निर्मुक्तो ब्रह्मदण्डो दुरत्ययः ॥१४॥
śrī-rājovāca
bhagavañ chrotum icchāmi
rājarṣes tasya dhīmataḥ
na prābhūd yatra nirmukto
brahma-daṇḍo duratyayaḥ
Å›rÄ«-rÄjÄ uvÄca — el rey ParÄ«ká¹£it preguntó; bhagavan — ¡oh, gran brÄhmaṇa!; Å›rotum icchÄmi — deseo escuchar (de ti); rÄjará¹£eḥ — del gran rey AmbarÄ«á¹£a; tasya — de él; dhÄ«mataḥ — que era una personalidad tan sobria; na — no; prÄbhÅ«t — pudo actuar; yatra — sobre quien (sobre MahÄrÄja AmbarÄ«á¹£a); nirmukta — lanzada; brahma-daṇá¸aḥ — la maldición de un brÄhmaṇa; duratyayaḥ — que es insuperable.
