नाभागादम्बरीषोऽभून्महाभागवतः कृती ।
नास्पृशद् ब्रह्मशापोऽपि यं न प्रतिहतः क्वचित् ॥१३॥

nābhāgād ambarīṣo 'bhūn

mahā-bhāgavataḥ kṛtī

nāspṛśad brahma-śāpo 'pi

yaḿ na pratihataḥ kvacit

nābhāgāt — de Nābhāga; ambarīṣaḥ — Mahārāja Ambarīṣa; abhūt — nació; mahā-bhāgavataḥ — el muy excelso devoto; kṛtī — muy famoso; na aspṛśat — no pudo tocar; brahma-śāpa api — incluso la maldición de un brāhmaṇa; yam — a quien (a Ambarīṣa Mahārāja); na — ni; pratihataḥ — falló; kvacit — en ningún momento.


Texto

De Nabhaga nació Maharaja Ambarisa, que fue un devoto excelso y glorificado por sus grandes méritos. A pesar de ser maldecido por un brahmana infalible, la maldición no logró afectarle.

Significado