तं वीरमाहौशनसी प्रेमनिर्भरया गिरा ।
राजंस्त्वया गृहीतो मे पाणिः परपुरञ्जय ॥२०॥
हस्तग्राहोऽपरो मा भूद् गृहीतायास्त्वया हि मे ।
एष ईशकृतो वीर सम्बन्धो नौ न पौरुषः ॥२१॥

taḿ vīram āhauśanasī

prema-nirbharayā girā

rājaḿs tvayā gṛhīto me

pāṇiḥ para-purañjaya

hasta-grāho 'paro mā bhūd

gṛhītāyās tvayā hi me

eṣa īśa-kṛto vīra

sambandho nau na pauruṣaḥ

tam — a él; vīram — a Yayāti; āha — dijo; auśanasī — la hija de Uśanā Kavi, Śukrācārya; prema-nirbharayā — saturadas de amor y amabilidad; girā — con esas palabras; rājan — ¡oh, rey!; tvayā — por ti; gṛhītaḥ — aceptada; me — mi; pāṇiḥ — mano; para-purañjaya — el conquistador de los reinos de otros; hasta-grāhaḥ — el que aceptó mi mano; aparaḥ — otro; mā — que no; bhūt — sea; gṛhītāyāḥ — aceptada; tvayā — por ti; hi — en verdad; me — de mí; eṣaḥ — esto; īśa-kṛtaḥ — dispuesto por la providencia; vīra — ¡oh, gran héroe!; sambandhaḥ — relación; nau — nuestra; na — no; pauruṣaḥ — nada hecho por los hombres.


Texto

Con palabras saturadas de amor y cariño, Devayani dijo al rey Yayati: ¡Oh, gran héroe!, ¡oh, rey, conquistador de las ciudades de tus enemigos!, al tomar mi mano me has aceptado por esposa. No dejes que sea tocada por nadie más, pues nuestra relación como marido y mujer ha sido dispuesta por la providencia, y no por ningún ser humano.

Significado

Es más que probable que el rey Yayati quedase admirado de la belleza juvenil de Devayani mientras la ayudaba a salir del pozo, y que le preguntase a qué casta pertenecía. Devayani le habría contestado inmediatamente: «Nosotros ya estamos casados, pues tú has aceptado mi mano». Unir las manos del novio y la novia es un sistema vigente a perpetuidad en todas las sociedades. Por esa razón, Yayati y Devayani podían considerarse casados desde el momento en que él la tomó de la mano. Devayani se había enamorado del héroe Yayati, y por eso le pidió que no cambiase de parecer y no permitiese que ella se casara con otro hombre.