स तां वीक्ष्य कुरुक्षेत्रे सरस्वत्यां च तत्सखीः ।
पञ्च प्रहृष्टवदनः प्राह सूक्तं पुरूरवाः ॥३३॥

sa tāḿ vīkṣya kurukṣetre

sarasvatyāḿ ca tat-sakhīḥ

pañca prahṛṣṭa-vadanaḥ

prāha sūktaḿ purūravāḥ

saḥ — él, Purūravā; tāṁ — a Urvaśī; vīkṣya — observar; kurukṣetre — en Kurukṣetra; sarasvatyām — a orillas del Sarasvatī; ca — también; tat-sakhīḥ — sus compañeras; pañca — cinco; prahṛṣṭa-vadanaḥ — muy feliz y sonriente; prāha — dijo; sūktam — dulces palabras; purūravāḥ — el rey Purūravā.


Texto

En uno de sus viajes por el mundo, Pururava vio a Urvasi, acompañada de cinco amigas, a orillas del río Sarasvati, en Kuruksetra. Con el rostro lleno de júbilo, se dirigió a ella con dulces palabras.

Significado