श्रीशुक उवाच
निमिरिक्ष्वाकुतनयो वसिष्ठमवृतर्त्विजम् ।
आरभ्य सत्रं सोऽप्याह शक्रेण प्राग्वृतोऽस्मि भोः ॥१॥

śrī-śuka uvāca

nimir ikṣvāku-tanayo

vasiṣṭham avṛtartvijam

ārabhya satraḿ so 'py āha

śakreṇa prāg vṛto 'smi bhoḥ

śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; nimiḥ — el rey Nimi; ikṣvāku-tanayaḥ — el hijo de Mahārāja Ikṣvāku; vasiṣṭham — al gran sabio Vasiṣṭha; avṛta — designó; ṛtvijam — sumo sacerdote en el sacrificio; ārabhya — comenzar; satram — el sacrificio; saḥ — él, Vasiṣṭha; api — también; āha — dijo; śakreṇa — por el Señor Indra; prāk — antes; vṛtaḥ asmi — fui designado; bhoḥ — ¡oh, Mahārāja Nimi!.


Texto

Srila Sukadeva Gosvami dijo: Tras dar comienzo a una celebración de sacrificios, Maharaja Nimi, el hijo de Iksvaku, pidió al gran sabio Vasistha que aceptase la labor de sumo sacerdote. Vasistha, entonces, le contestó: «Mi querido Maharaja Nimi, ya he aceptado ese mismo encargo en un sacrificio que celebra el Señor Indra».

Significado