ततो मनुः श्राद्धदेवः संज्ञायामास भारत ।
श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥११॥
इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् ।
नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभुः ॥१२॥

tato manuḥ śrāddhadevaḥ

saḿjñāyām āsa bhārata

śraddhāyāḿ janayām āsa

daśa putrān sa ātmavān

ikṣvāku-nṛga-śaryāti-

diṣṭa-dhṛṣṭa-karūṣakān

nariṣyantaḿ pṛṣadhraḿ ca

nabhagaḿ ca kaviḿ vibhuḥ

tataḥ — de Vivasvān; manuḥ śrāddhadevaḥ — el manu llamado Śrāddhadeva; saṁjñāyām — en el vientre de Saṁjñā (la esposa de Vivasvān); āsa — nació; bhārata — ¡oh, el mejor de la dinastía Bhārata!; śraddhāyām — en el vientre de Śraddhā (la esposa de Śrāddhadeva); janayām āsa — engendró; daśa — diez; putrān — hijos; saḥ — él, Śrāddhadeva; ātmavān — que había conquistado sus sentidos; ikṣvāku-nṛga-śaryāti-diṣṭa-dhṛṣṭa-karūṣakān — llamados Ikvāku, Nṛga, Śaryāti, Diṣṭa, Dhṛṣṭa y Karūṣaka; nariṣyantam — Nariṣyanta; pṛṣadhram ca — y Pṛṣadhra; nabhagam ca — y Nabhaga; kavim — Kavi; vibhuḥ — el grande.


Texto

¡Oh, rey, el mejor de la dinastía Bharata!, en el vientre de Samjña, Vivasvan engendró a Sraddhadeva Manu. Habiendo conquistado sus sentidos, Sraddhadeva Manu engendró diez hijos en el vientre de su esposa, Sraddha. Esos hijos fueron Iksvaku, Nrga, Saryati, Dista, Dhrsta, Karusaka, Narisyanta, Prsadhra, Nabhaga y Kavi.

Significado