हाहाकारो महानासीद् रोदस्योः सर्वतो दिशम् ।
निगृह्यमाणेऽसुरपतौ विष्णुना प्रभविष्णुना ॥२७॥

hāhākāro mahān āsīd

rodasyoḥ sarvato diśam

nigṛhyamāṇe 'sura-patau

viṣṇunā prabhaviṣṇunā

hāhā-kāraḥ — un estruendoso clamor de lamentación; mahān — grande; āsīt — hubo; rodasyoḥ — en los sistemas planetarios superiores e inferiores; sarvataḥ — en todas partes; diśam — en todas las direcciones; nigṛhyamāṇe — por haber sido arrestado; asura-patau — cuando Bali Mahārāja, el rey de los demonios; viṣṇunā — por el Señor Viṣṇu; prabhaviṣṇunā — que es el más poderoso en todas partes.


Texto

Cuando el Señor Visnu, que es el más poderoso, hubo así arrestado a Bali Maharaja, en los sistemas planetarios superiores e inferiores, y en todas las direcciones del universo, se levantó un gran clamor de lamentación.

Significado