कुमुदः कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेनः पतत्त्रिराट् ॥१६॥
जयन्तः श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वतः ।
सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥१७॥
nandaḥ sunando 'tha jayo
vijayaḥ prabalo balaḥ
kumudaḥ kumudākṣaś ca
viṣvaksenaḥ patattrirāṭ
jayantaḥ śrutadevaś ca
puṣpadanto 'tha sātvataḥ
sarve nāgāyuta-prāṇāś
camūḿ te jaghnur āsurīm
nandaḥ sunandaḥ — los sirvientes del Señor Viṣṇu, como Nanda y Sunanda; atha — de ese modo; jayaḥ vijayaḥ prabalaḥ balaḥ kumudaḥ kumudÄká¹£aḥ ca viá¹£vaksenaḥ — asà como Jaya, Vijaya, Prabala, Bala, Kumuda, KumudÄká¹£a y Viá¹£vaksena; patattri-rÄṠ— Garuá¸a, el rey de las aves; jayantaḥ Å›rutadevaḥ ca puá¹£padantaḥ atha sÄtvataḥ — Jayanta, Åšrutadeva, Puá¹£padanta y SÄtvata; sarve — todos ellos; nÄga-ayuta-prÄṇÄḥ — tan poderosos como diez mil elefantes; camÅ«m — a los soldados de los demonios; te — ellos; jaghnuḥ — mataron; ÄsurÄ«m — demonÃacos.
