नान्यत् ते कामये राजन्वदान्याज्जगदीश्वरात् ।
नैनः प्राप्नोति वै विद्वान्यावदर्थप्रतिग्रहः ॥१७॥

nānyat te kāmaye rājan

vadānyāj jagad-īśvarāt

nainaḥ prāpnoti vai vidvān

yāvad-artha-pratigrahaḥ

na — no; anyat — nada más; te — de ti; kāmaye — pido; rājan — ¡oh, rey!; vadānyāt — que eres tan generoso; jagat-īśvarāt — que eres el rey del universo entero; na — no; enaḥ — sufrimiento; prāpnoti — recibe; vai — en verdad; vidvān — la persona erudita; yāvat-artha — tanto como se necesita; pratigrahaḥ — aceptar caridad de los demás.


Texto

¡Oh, rey, controlador del universo entero!, eres muy generoso y Me darías toda la tierra que te pidiese, pero no quiero pedirte lo que no necesito. El brahmana erudito que sólo acepta en caridad lo estrictamente necesario no se enreda en actividades pecaminosas.

Significado

Los brahmanas y los sannyasis están autorizados a pedir caridad de otros, pero, si aceptan más de lo que necesitan, se exponen a ser castigados. Con respecto a la propiedad del Señor Supremo, nadie puede tomar más de lo que necesita. De forma indirecta, el Señor Vamanadeva indicó a Bali Maharaja que estaba ocupando más tierra de la que necesitaba. Todo el sufrimiento del mundo material se debe a los excesos. Se ganan cantidades exageradas de dinero, que, a su vez, se derrochan sin el menor reparo. Todo ello son actividades pecaminosas. La Suprema Personalidad de Dios es el propietario de todo, y las entidades vivientes, como hijos del Señor Supremo, tienen derecho a utilizar la propiedad del Padre Supremo, pero no a tomar más de lo necesario. Los brahmanas y los sannyasis, que viven a expensas de los demás, deben prestar especial atención a este principio. Vemos entonces que Vamanadeva era un mendigo ideal, pues sólo pidió tres pasos de tierra. Sus pasos, qué duda cabe, no eran como los de un ser humano corriente. Con Su inconcebible poder, la Suprema Personalidad de Dios puede dar pasos de una extensión ilimitada y ocupar el universo entero, desde los sistemas planetarios superiores a los medios e inferiores.