सर्वे ह्यमी विधिकरास्तव सत्त्वधाम्नो
ब्रह्मादयो वयमिवेश न चोद्विजन्तः ।
क्षेमाय भूतय उतात्मसुखाय चास्य
विक्रीडितं भगवतो रुचिरावतारैः ॥१३॥

sarve hy amī vidhi-karās tava sattva-dhāmno

brahmādayo vayam iveśa na codvijantaḥ

kṣemāya bhūtaya utātma-sukhāya cāsya

vikrīḍitaḿ bhagavato rucirāvatāraiḥ

sarve — todos; hi — ciertamente; amī — esos; vidhi-karāḥ — que cumplen las órdenes; tava — Tuyas; sattva-dhāmnaḥ — que estás siempre situado en el mundo trascendental; brahma-ādayaḥ — los semidioses, guiados por el Señor Brahmā; vayam — nosotros; iva — como; īśa — ¡oh, mi Señor!; na — no; ca — y; udvijantaḥ — que están atemorizados (por Tu terrible advenimiento); kṣemāya — para protección; bhūtaye — para el aumento; uta — se dice; ātma-sukhāya — para la satisfacción personal con esos pasatiempos; ca — también; asya — de éste (mundo material); vikrīḍitam — manifestadas; bhagavataḥ — de Tu Señoría; rucira — muy agradables; avatāraiḥ — por Tus encarnaciones.


Texto

¡Oh, mi Señor!, todos los semidioses, comenzando por el Señor Brahma, son sirvientes sinceros de Tu Señoría, que estás situado en una posición trascendental. Por lo tanto, no son como nosotros [Prahlada y su padre, el demonio Hiranyakasipu]. Tu advenimiento en esta terrible forma es un pasatiempo que realizas para Tu propio placer. Tu encarnación siempre tiene como objetivo la protección y el progreso del universo.

Significado

Prahlada Maharaja quería declarar que su padre y todos los demás miembros de su familia eran desafortunados, debido a que eran demoníacos, mientras que los devotos del Señor siempre son afortunados, pues siempre están dispuestos a seguir las órdenes del Señor. El Señor Supremo, cuando aparece en el mundo material en Sus diversas encarnaciones, cumple dos funciones: salvar al devoto, y destruir al demonio (paritranaya sadhunam vinasaya ca duskrtam). El Señor Nrsimhadeva, por ejemplo, advino para proteger a Su devoto. Ciertamente, pasatiempos como el de Nrsimhadeva no tienen por objeto suscitar el temor de los devotos; sin embargo, los devotos, debido a su sencillez y a su fe, sentían temor de la feroz encarnación del Señor. Ésa es la razón de que en la siguiente oración Prahlada Maharaja pida al Señor que abandone Su ira.