ब्रह्मबन्धो किमेतत्ते विपक्षं श्रयतासता ।
असारं ग्राहितो बालो मामनादृत्य दुर्मते ॥२६॥

brahma-bandho kim etat te

vipakṣaḿ śrayatāsatā

asāraḿ grāhito bālo

mām anādṛtya durmate

brahma-bandho — ¡oh, hijo inepto de un brāhmaṇa!; kim etat — qué es esto; te — por ti; vipakṣam — el bando de mis enemigos; śrayatā — refugiándote en; asatā — más que malvado; asāram — estupidez; grāhitaḥ — enseñado; bālaḥ — el niño; mām — a mí; anādṛtya — sin preocuparte de; durmate — ¡oh, necio maestro!.


Texto

¡Oh, más que inepto!, ¡abominable hijo de brahmana!, has desobedecido mi orden y te has refugiado en el bando de mis enemigos. ¡Le has estado enseñando servicio devocional a este pobre niño! ¿Qué estupidez es ésta?

Significado

En este verso es significativa la palabra asaram, que significa «sin sustancia». Para los demonios, el proceso de servicio devocional no tiene sustancia; para el devoto, sin embargo, es el factor esencial en la vida. A Hiranyakasipu no le gustaba el servicio devocional, la esencia de la vida, y debido a ello riñó con dureza a los maestros de Prahlada Maharaja con fuertes insultos.