evaḿ śaptau sva-bhavanāt
patantau tau kṛpālubhiḥ
proktau punar janmabhir vāḿ
tribhir lokāya kalpatām
evam — asÃ; Å›aptau — siendo maldecidos; sva-bhavanÄt — de su morada, Vaikuṇá¹ha; patantau — cayendo; tau — esos dos (Jaya y Vijaya); ká¹›pÄlubhiḥ — los misericordiosos sabios (Sanandana, etc); proktau — les hablaron; punaḥ — de nuevo; janmabhiḥ — con vidas; vÄm — vuestras; tribhiḥ — tres; lokÄya — para la posición; kalpatÄm — que sea posible.