एवं शप्तौ स्वभवनात् पतन्तौ तौ कृपालुभिः ।
प्रोक्तौ पुनर्जन्मभिर्वां त्रिभिर्लोकाय कल्पताम् ॥३९॥

evaḿ śaptau sva-bhavanāt

patantau tau kṛpālubhiḥ

proktau punar janmabhir vāḿ

tribhir lokāya kalpatām

evam — así; Å›aptau — siendo maldecidos; sva-bhavanÄt — de su morada, Vaikuṇṭha; patantau — cayendo; tau — esos dos (Jaya y Vijaya); ká¹›pÄlubhiḥ — los misericordiosos sabios (Sanandana, etc); proktau — les hablaron; punaḥ — de nuevo; janmabhiḥ — con vidas; vÄm — vuestras; tribhiḥ — tres; lokÄya — para la posición; kalpatÄm — que sea posible.


Texto

Después de recibir la maldición de los sabios, y mientras caían hacia el mundo material, Jaya y Vijaya escucharon las siguientes palabras de los sabios, que se mostraron muy bondadosos con ellos: «¡Oh, porteros!, después de tres vidas podréis recuperar vuestra posición en Vaikuntha, ya que entonces habrán acabado los efectos de la maldición».

Significado