अशपन् कुपिता एवं युवां वासं न चार्हथः ।
रजस्तमोभ्यां रहिते पादमूले मधुद्विषः ।
पापिष्ठामासुरीं योनिं बालिशौ यातमाश्वतः॥३८॥

aśapan kupitā evaḿ

yuvāḿ vāsaḿ na cārhathaḥ

rajas-tamobhyāḿ rahite

pāda-mūle madhudviṣaḥ

pāpiṣṭhām āsurīḿ yoniḿ

bāliśau yātam āśv ataḥ

aÅ›apan — maldijeron; kÅ«pitÄḥ — llenos de ira; evam — así; yuvÄm — vosotros dos; vÄsam — residencia; na — no; ca — y; arhathaḥ — merecer; rajaḥ-tamobhyÄm — de la pasión y la ignorancia; rahite — libres; pÄda-mÅ«le — a los pies de loto; madhu- dviá¹£aḥ — de Viṣṇu, que mató al demonio Madhu; pÄpiṣṭhÄm — más pecaminoso; ÄsurÄ«m — demoníaco; yonim — a un vientre; bÄliÅ›au — de dos necios como vosotros; yÄtam — id; ÄÅ›u — rápidamente desde aquí; ataḥ — por lo tanto.


Texto

Cuando los porteros, Jaya y Vijaya, les cerraron el paso, Sanandana y los otros grandes sabios, muy irritados, les maldijeron: «¡Porteros necios! - dijeron - , estáis agitados por las cualidades materiales de la pasión y la ignorancia, así que no merecéis vivir bajo el refugio de los pies de loto de Madhudvisa, que están libres de esas modalidades. Mejor sería que os fueseis inmediatamente al mundo material para nacer en la familia de los asuras más pecaminosos».

Significado