kasmān mṛdam adāntātman
bhavān bhakṣitavān rahaḥ
vadanti tāvakā hy ete
kumārās te 'grajo 'py ayam
kasmāt — por qué; mṛdam — tierra; adānta-ātman — ¡niño revoltoso!; bhavān — Tú; bhakṣitavān — has comido; rahaḥ — en un lugar apartado; vadanti — se quejan; tāvakāḥ — Tus amigos y compañeros de juegos; hi — en verdad; ete — todos ellos; kumārāḥ — niños; te — Tuyo; agrajaḥ — hermano mayor; api — también (confirma); ayam — esto.
Madre Yasoda estaba preocupada con la mala conducta de Krsna. Su casa estaba llena de dulces, así que, ¿por qué tenía que comer tierra a escondidas aquel niño revoltoso? Krsna contestó: «Mi querida madre, ellos se han confabulado contra Mí y han venido a quejarse para que Me castigues. Balarama, Mi hermano mayor, Se ha unido a ellos. Te digo la verdad, Yo no he hecho nada. Créeme. No te enfades conmigo, y no Me castigues».