śrī-śuka uvāca
iti praṇaya-baddhābhir
gopībhiḥ kṛta-rakṣaṇam
pāyayitvā stanaḿ mātā
sannyaveśayad ātmajam
śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; iti — de ese modo; praṇaya-baddhābhiḥ — que estaban atadas con lazos de afecto maternal; gopībhiḥ — por las gopīs mayores, encabezadas por madre Yaśodā; kṛta-rakṣaṇam — después de tomar toda clase de medidas para proteger al niño; pāyayitvā — y, después de eso, alimentar al niño; stanam — el pezón; mātā — madre Yaśodā; sannyaveśayat — acostó en la cama; ātmajam — a su hijo.
Cuando un bebé mama la leche de su madre, es signo de buena salud. Las gopis mayores no quedaron satisfechas con el canto de mantras para proteger a Krsna; también comprobaron si su niño Se encontraba bien de salud. Ver al niño mamar del pecho de Su madre les confirmó que Se encontraba bien, y, una vez satisfechas, Le acostaron en Su cama.