śrī-sūta uvāca
itthaḿ dvijā yādavadeva-dattaḥ
śrutvā sva-rātuś caritaḿ vicitram
papraccha bhūyo 'pi tad eva puṇyaḿ
vaiyāsakiḿ yan nigṛhīta-cetāḥ
śrī-sūtaḥ uvāca — Śrī Sūta Gosvāmī habló a los sabios reunidos en Naimiṣāraṇya; ittham — de ese modo; dvijāḥ — ¡oh, brāhmaṇas eruditos!; yādava-deva-dattaḥ — Mahārāja Parīkṣit (o Mahārāja Yudhiṣṭhira), que fue protegido por Yādavadeva, Kṛṣṇa; śrutvā — al escuchar; sva-rātuḥ — de Kṛṣṇa, que fue su salvador en el vientrede su madre, Uttarā; caritam — las actividades; vicitram — maravillosas; papraccha — preguntó; bhūyaḥ api — una vez más; tat eva — esas actividades; puṇyam — que están siempre llenas de actividades piadosas (śṛṇvatāṁ sva-kathāḥ kṛṣṇaḥ puṇya-śravaṇa-kīrtanaḥ: escuchar acerca de Kṛṣṇa siempre es acto piadoso); vaiyāsakim — a Śukadeva Gosvāmī; yat — puesto que; nigṛhīta-cetāḥ — Parīkṣit Mahārāja ya se había vuelto estable en escuchar acerca de Kṛṣṇa.