tān vīkṣya kṛṣṇaḥ sakalābhaya-prado
hy ananya-nāthān sva-karād avacyutān
dīnāḿś ca mṛtyor jaṭharāgni-ghāsān
ghṛṇārdito diṣṭa-kṛtena vismitaḥ
tān — a todos esos niños; vīkṣya — al ver; kṛṣṇaḥ — la Suprema Personalidad de Dios; sakala-abhaya-pradaḥ — que es la fuente de la ausencia de temor para todos; hi — en verdad; ananya-nāthān — especialmente para los pastorcillos de vacas, para quienes lo era todo; sva-karāt — del control de Su mano; avacyutān — que ahora se habían ido; dīnān ca — indefensos; mṛtyoḥ jaṭhara-agni-ghāsān — todos los cuales habían entrado como briznas de paja en el fuego del abdomen de Aghāsura, que era muy fuerte y estaba hambriento, como la muerte en persona (como el asura había adoptado un cuerpo enorme, es de suponer que debía de tener muchísimo apetito); ghṛṇā-arditaḥ — por ello, mostrándose compasivo debido a la misericordia sin causa; diṣṭa-kṛtena — por cosas dispuestas por Su potencia interna; vismitaḥ — Él también, por el momento, estaba desconcertado.