vṛddhān bālān striyo rājan
sarvopakaraṇāni ca
anaḥsv āropya gopālā
yattā ātta-śarāsanāḥ
godhanāni puraskṛtya
śṛńgāṇy āpūrya sarvataḥ
tūrya-ghoṣeṇa mahatā
yayuḥ saha-purohitāḥ
vṛddhān — primero todos los ancianos; bālān — los niños; striyaḥ — las mujeres; rājan — ¡oh, rey Parīkṣit!; sarva-upakaraṇāni ca — después todo tipo de útiles y todas sus pertenencias; anaḥsu — en los carros de bueyes; āropya — cargar; gopālāḥ — todos los pastores de vacas; yattāḥ — con mucho cuidado; ātta-śara-asanāḥ — perfectamente armados de arcos y flechas; go-dhanāni — todas las vacas; puraskṛtya — llevar delante; śṛṅgāṇi — cornetas o cuernos; āpūrya — hacer sonar; sarvataḥ — por todas partes; tūrya-ghoṣeṇa — con el resonar de los cuernos; mahatā — fuerte; yayuḥ — partieron; saha-purohitāḥ — con los sacerdotes.
En relación con esto, debemos señalar que los habitantes de Gokula, pese a ser en su mayoría pastores de vacas y agricultores, sabían cómo defenderse del peligro y cómo proteger a las mujeres, los ancianos, las vacas y los niños, así como a los purohitas brahmínicos.