hariṇ-maṇi-kavāṭikā-pratata-hāri-vakṣaḥ-sthalaḥ
smarārta-taruṇī-manaḥ-kaluṣa-hāri-dor-argalaḥ
sudhāḿśu-hari-candanotpala-sitābhra-śītāńgakaḥ
sa me madana-mohanaḥ sakhi tanoti vakṣaḥ-spṛhām
hariṭ-maṇi — de gemas indranīla; kavāṭikā — como una puerta; pratata — amplio; hāri — atractivo; vakṣaḥ-sthalaḥ — cuyo pecho; smara-ārta — afligidas por deseos lujuriosos; taruṇī — de mujeres jóvenes; manaḥ — de la mente; kaluṣa — el dolor; hāri — eliminar; doḥ — cuyos dos brazos; argalaḥ — como cerrojos; sudhāṁśu — la Luna; hari-candana — la pasta de madera de sándalo; utpala — la flor de loto; sitābhra — el alcanfor; śīta — refrescante; aṅgakaḥ — cuyo cuerpo; saḥ — ese; me — Mío; madana-mohanaḥ — Kṛṣṇa, que es más atractivo que Cupido; sakhi — amiga Mía; tanoti — aumenta; vakṣaḥ-spṛhām — el deseo de los senos.
SIGNIFICADO: Este verso aparece también en el Govinda-lilamrta (8.7).