kvacin miśrāvāse vraja-pati-sutasyoru-virahāt
ślathac chrī-sandhitvād dadhad-adhika-dairghyaḿ bhuja-padoḥ
luṭhan bhūmau kākvā vikala-vikalaḿ gadgada-vacā
rudan śrī-gaurāńgo hṛdaya udayan māḿ madayati
kvacit — a veces; miśra-āvāse — en la casa de Kāśī Miśra; vraja-pati-sutasya — del hijo de Nanda Mahārāja; uru-virahāt — por fuertes sentimientos de separación; ślathat — aflojadas; śrī-sandhitvāt — de las articulaciones de Su cuerpo trascendental; dadhat — obtener; adhika-dairghyam — una longitud extraordinaria; bhuja-padoḥ — de los brazos y las piernas; luṭhan — rodar; bhūmau — en el suelo; kākvā — con un grito de lamentación; vikala-vikalam — con mucha tristeza; gadgada-vacā — con la voz quebrada; rudan — llorar; śrī-gaurāṅgaḥ — el Señor Śrī Caitanya Mahāprabhu; hṛdaye — en el corazón; udayan — despertar; mām — a mí; madayati — hace enloquecer.
SIGNIFICADO: Este verso pertenece al Gauraṅga-stava-kalpavrksa (4).