tuṇḍe tāṇḍavinī ratiḿ vitanute tuṇḍāvalī-labdhaye

karṇa-kroḍa-kaḍambinī ghaṭayate karṇārbudebhyaḥ spṛhām

cetaḥ-prāńgaṇa-sańginī vijayate sarvendriyāṇāḿ kṛtiḿ

no jāne janitā kiyadbhir amṛtaiḥ kṛṣṇeti varṇa-dvayī

tuṇḍe — en la boca; tāṇḍavinī — danzando; ratim — la inspiración; vitanute — expande; tuṇḍa-āvalī-labdhaye — para obtener muchas bocas; karṇa — del oído; kroḍa — en el orificio; kaḍambinī — brotando; ghaṭayate — hace aparecer; karṇa-arbudebhyaḥ spṛhām — el deseo de tener millones de oídos; cetaḥ-prāṅgaṇa — en el patio del corazón; saṅginī — siendo un compañero; vijayate — conquista; sarva-indriyāṇām — de todos los sentidos; kṛtim — la actividad; na u — no; jāne — yo conozco; janitā — producido; kiyadbhiḥ — de qué medida; amṛtaiḥ — por néctar; kṛṣṇa — el nombre de Kṛṣṇa; iti — así; varṇa-dvayī — las dos sílabas.


Texto

«Yo no sé cuánto néctar han producido las dos sílabas “krs-na”. Cuando se canta, el santo nombre de Krsna parece danzar en la boca. Entonces deseamos muchas, muchísimas bocas. Cuando ese nombre entra en los orificios de los oídos, deseamos muchos millones de oídos. Y cuando el santo nombre danza en el patio del corazón, conquista las actividades de la mente y, debido a ello, todos los sentidos quedan inertes.»

Significado

SIGNIFICADO: Este verso está incluido en el Vidagdha-madhava (1.15), una obra teatral en siete actos escrita por Srila Rupa Gosvami que narra los pasatiempos de Sri Krsna en Vrndavana.