vṛndāvanaḿ divya-latā-parītaḿ
latāś ca puṣpa-sphuritāgra-bhājaḥ
puṣpāṇi ca sphīta-madhu-vratāni
madhu-vratāś ca śruti-hāri-gītāḥ
vá¹›ndÄvanam — el bosque de Vá¹›ndÄvana; divya-latÄ-parÄ«tam — rodeado de enredaderas trascendentales; latÄḥ ca — y las enredaderas; puá¹£pa — con flores; sphurita — distinguidas; agra-bhÄjaḥ — con extremos; puá¹£pÄṇi — las flores; ca — y; sphÄ«ta-madhu-vratÄni — con muchos abejorros enloquecidos; madhu-vratÄḥ — los abejorros; ca — y; Å›ruti-hÄri-gÄ«tÄḥ — cuyas canciones superan a los himnos védicos y son gratos de escuchar.
SIGNIFICADO: En este verso del Vidagdha-madhava (1.24), el Señor Balarama Se dirige a Su amigo Sridama.