itas tatas tām anusṛtya rādhikām
anańga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ
kṛtānutāpaḥ sa kalinda-nandinī
taṭānta-kuñje viṣasāda mādhavaḥ
itaḥ tataḥ — de aquí a allá; tām — a Ella; anusṛtya — buscando; rādhikām — a Śrīmatī Rādhārāṇī; anaṅga — de Cupido; bāṇa-vraṇa — por una herida de la flecha; khinna-mānasaḥ — cuyo corazón está herido; kṛta-anutāpaḥ — arrepentido de la mala conducta; saḥ — Él (el Señor Kṛṣṇa); kalinda-nandinī — del río Yamunā; taṭa-anta — al borde, en la orilla; kuñje — en los bosquecillos; viśasāda — Se lamentó; mādhavaḥ — el Señor Kṛṣṇa.
SIGNIFICADO: Estos dos versos pertenecen al Gita-govinda (3.1-2), escrito por Jayadeva Gosvami.