itas tatas tām anusṛtya rādhikām

anańga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ

kṛtānutāpaḥ sa kalinda-nandinī

taṭānta-kuñje viṣasāda mādhavaḥ

itaḥ tataḥ — de aquí a allá; tām — a Ella; anusṛtya — buscando; rādhikām — a Śrīmatī Rādhārāṇī; anaṅga — de Cupido; bāṇa-vraṇa — por una herida de la flecha; khinna-mānasaḥ — cuyo corazón está herido; kṛta-anutāpaḥ — arrepentido de la mala conducta; saḥ — Él (el Señor Kṛṣṇa); kalinda-nandinī — del río Yamunā; taṭa-anta — al borde, en la orilla; kuñje — en los bosquecillos; viśasāda — Se lamentó; mādhavaḥ — el Señor Kṛṣṇa.


Texto

«“Herido por la flecha de Cupido, sintiéndose desdichado y lamentando lo mal que había tratado a Srimati Radharani, Madhava, el Señor Krsna, comenzó a buscarla por las orillas del río Yamuna. Como no lograba encontrarla, Se adentró en los bosquecillos de Vrndavana y allí Se lamentó.”

Significado

SIGNIFICADO: Estos dos versos pertenecen al Gita-govinda (3.1-2), escrito por Jayadeva Gosvami.