tarko 'pratiṣṭhaḥ śrutayo vibhinnā
nāsāv ṛṣir yasya mataḿ na bhinnam
dharmasya tattvaḿ nihitaḿ guhāyāḿ
mahājano yena gataḥ sa panthāḥ
tarkaḥ — áridos argumentos; apratiṣṭhaḥ — no fijos; śrutayaḥ — los Vedas; vibhinnāḥ — que constan de diversas secciones; na — no; asau — ése; ṛṣiḥ — gran sabio; yasya — cuya; matam — opinión; na — no; bhinnam — separadas; dharmasya — de los principios religiosos; tattvam — la verdad; nihitam — situada; guhāyām — en el corazón de la persona iluminada; mahā-janaḥ — predecesores autorrealizados; yena — senda por la cual; gataḥ — actuaron; saḥ — esa; panthāḥ — la senda pura y libre de mezclas.
SIGNIFICADO: Este verso fue hablado por Yudhisthira Maharaja en el Mahabharata, Vana-parva 313.117.