tad vā idaḿ bhuvana-mańgala mańgalāya
dhyāne sma no daraśitaḿ ta upāsakānām
tasmai namo bhagavate 'nuvidhema tubhyaḿ
yo 'nādṛto naraka-bhāgbhir asat-prasańgaiḥ
tat — aquél; vā — o; idam — éste; bhuvana-maṅgala — ¡oh, el más auspicioso del mundo entero!; maṅgalāya — para beneficio; dhyāne — en meditación; sma — ciertamente; naḥ — de nosotros; daraśitam — manifestado; te — por Ti; upāsakānām — de devotos ocupados en servicio devocional; tasmai — a Él; namaḥ — reverencias; bhagavate — a la Suprema Personalidad de Dios; anuvidhema — ofrecemos reverencias, siguiendo los pasos de los ācāryas; tubhyam — a Ti; yaḥ — quien es; anādṛtaḥ — no muy apreciado; naraka-bhāgbhiḥ — por personas que están destinadas a ir a una condición de vida infernal; asat-prasaṅgaiḥ — que hablan de la Suprema Personalidad de Dios de forma ilógica.
SIGNIFICADO: Esta cita pertenece al Srimad-Bhagavatam (3.9.4).