gāyanta uccair amum eva saḿhatāḥ
vicikyur unmattaka-vad vanād vanam
papracchur ākāśa-vad antaraḿ bahir
bhūteṣu santaḿ puruṣaḿ vanaspatīn
gāyantaḥ — cantando continuamente; uccaiḥ — en voz muy alta; amum — aquél (el Señor Śrī Kṛṣṇa); eva — ciertamente; saṁhatāḥ — habiéndose reunido; vicikyuḥ — buscaron; unmattaka-vat — como los que se han vuelto locos; vanāt — de un bosque; vanam — a otro bosque; papracchuḥ — preguntaron acerca de; ākāśa-vat — como el cielo; antaram — dentro; bahiḥ — fuera; bhūteṣu — en todas las entidades vivientes; santam — que existe; puruṣam — la Persona Suprema; vanaspatīn — a todos los árboles y plantas.
SIGNIFICADO: Esta cita pertenece al Srimad-Bhagavatam (10.30.4). Cuando Krsna abandonó de repente la danza rasa, las gopis se volvieron prácticamente locas. Debido a que estaban completamente absortas en pensar en Krsna, las gopis se dedicaron a imitar Sus posturas y pasatiempos. La ausencia de Krsna las sumió en una profunda tristeza. Sukadeva Gosvami explica este episodio a Maharaja Pariksit.