sva-pāda-mūlaḿ bhajataḥ priyasya

tyaktānya-bhāvasya hariḥ pareśaḥ

vikarma yac cotpatitaḿ kathañcid

dhunoti sarvaḿ hṛdi sanniviṣṭaḥ

sva-pāda-mūlam — los pies de loto de Kṛṣṇa, el refugio de los devotos; bhajataḥ — que está ocupado en adorar; priyasya — que es muy querido a Kṛṣṇa; tyakta — abandonado; anya — para otros; bhāvasya — de aquel cuya disposición o inclinación; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios; para-īśaḥ — el Señor Supremo; vikarma — actividades pecaminosas; yat — cualesquiera; ca — y; utpatitam — que hayan ocurrido; kathañcit — de alguna manera; dhunoti — elimina; sarvam — todo; hṛdi — en el corazón; sanniviṣṭaḥ — que ha entrado.


Texto

«“Aquel que lo ha abandonado todo para refugiarse plenamente a los pies de loto de Hari, la Suprema Personalidad de Dios, Le es muy querido a Krsna. Si por accidente se implica en alguna actividad pecaminosa, la Suprema Personalidad de Dios, que está en el corazón de todos, elimina sus pecados sin dificultad.”

Significado